[short story] I need you {PG-15}P.2
posted on 12 Oct 2011 04:10 by loftyfictionTitle : I need you
Paring : TemxJiyong
Rate : PG-15 (ความรุนแรง)
Fiction by : Lofindie/LostNdie
.
.
.
"อย่าเวิ่น รำคาญ"
ชเวซึงฮยอนพูดเสียงเฉยๆ สายตาจับจ้องที่หน้าจอเกมในไอแพดที่พึ่งไปถอยมาใหม่
จียงสะดุดกึก...ท ทำไมกูต้องกลัวเมิ๊ง ฟ๊ากกก แต่กลัวจริงไม่กลัวจริงไม่รู้แหละ ก็เงียบไปได้หลายนาที
จียงไม่ใช่มนุษย์ที่จะโวยวายถ้ามีปัญหาชีวิต ข้อนี้ซึงฮยอนรู้ดี แล้วซึงฮยอนก็เป็นมนุษย์ขี้รำคาญด้วย ถึงมายอมอยู่ด้วยนี่ไง(เออะ)จียงไม่โวยวายหรอก แต่เวิ่นนนนนนนนนนชิบหายยยยยยยยยย
"แล้วนี่ไม่ทำงานทำการเร้อออ มีตังค์ผ่อนบ้านอ่อหะ อ๋อรวยแล้วดิ แหมมเสี่ยเท็มมมม โอ้ยยยยย" หมอนลอยมาฟาดหน้าเต็มๆ บอกแล้วอย่าเวิ่น ซึงฮยอนเป็นคนขี้รำคาญน้า จุ้บจุ้บ (เล่นเกมต่อ)
จียงลงไปนอนกลิ้งกับโซฟา โดนสั่งกักบริเวณไม่มีกำหนด ตารางงานก็พัง เน็ตมันก็ไม่ให้เล่น (T__T) ไม่มีไรทำเลยจริงๆนอกจากเล่นกับยักษ์ข้างๆนี่อะ แล้วมันก็ไม่เล่นด้วยหรอกนะ จียงก็สงสัยอยู่ว่ามันมาทำไม ถามไปมันบอกมาอยู่เป็นเพื่อนเฉยๆ แต่ไม่อยากเล่นกับจียงอะ หุหุ (เห่อไอแพดฟุดฟุด)
"เท็ม หิวอะ หาข้าวให้กินหน่อยจิ"
"โทรสั่งพิซซ่าดิ อะมือถือ" โยนมือถือให้ รับผิดชอบชีวิตกรูสุดๆจียงคิด แต่เอ๊ มือถืออออออออ จียงคว้ามา ซึงฮยอนตากระตุก ชิบหายแระ จียงไวยังกะปรอท วิ่งเข้าห้องไปแล่ว ชิทซึงฮยอนลองเดินไปหมุนลูกบิดประตู ไอ้แสบนรกล็อกประตูด้วย โอ้... เออชั่งมันเหอะ (เออะ) เดินกลับมานั่งกดไอแพดต่อ เดี๋ยวมันจะเจอบทเรี๊ยนน ห่า อย่ามาเวิ่นใส่อีกแระกัน พ่อตบปากแตก
ไม่ถึงสิบนาทีประตูห้องนอนก็เปิดออก ตัวซีดๆกลับมานั่งข้างๆซึงฮยอนเหมือนเดิม โยนมือถือไปที่ตักของอีกคน ซึงฮยอนเหลือบตามองแต่ไม่สนใจ จียงกอดเข่า หน้าตาเหมือนหมาโดนเอาไปปล่อยวัด
"เท็มถามไรหน่อย แกรับfeedของallkpopด้วยเร้อ" ไม่นานเสียงมันก็ดังขึ้นอีกครั้ง เวิ่นอีกแระ
"ทำไมอะ" (เริ่มรำคาญ)
"ก็มันมีแต่ข่าวเชี่ยๆๆๆๆไรไม่รู้ T__T"
"เหรอๆ" (ความสนใจเป็นศูนย์)
"......................กลับบ้านไปเลยปะ"
"โอ๋ๆ แบ่งกันเล่นก็ได้ นะนะ" ซึงฮยอนยื่นของเล่นสุดหวงให้ จียงเบ้ปากเชิงว่ากรูไม่ใช่ทารกแบบเมิ๊งง ฟ๊าก ซึงฮยอนเลยเอากลับไปเล่นต่อ (สนที่ไหน)
"แกว่าชั้นควรทำไงดี"
"อยู่เฉยๆ คูลๆชิคๆ"
"โคตรเฟค"
"แถลงข่าว แล้วออกจากวงการไป"
"ไอ้เท็ม"
"ล้อเล่นนนนน"
"เอาจริงก็เบื่อเหมือนกันแหละ หนีไปเมืองนอกดีปะ"
"ชั้นไปแคนาดาพรุ่งนี้อะ แต่เค้าไม่ได้เชิญแก" (หึๆ)
"ไปตายซ้าาาาา" จียงยกหมอนฟาดซึงฮยบอนแต่ไม่โดน(เรื่องทำร้ายร่างกายอย่ามาเล่น ซึงฮยอนระดับโปร)
"ไปด้วยกันก็ได้นะ แต่ขอย้ำว่าเค้าไม่ได้เชิญแก อิอิ" (หัวเราะหาป้ามึงอ่อ จียงถลึงตาใส่ไอ้คนข้างๆ แม่งกวนตีนจริงๆ)
"แต่ชั้นเชิญไงงงงงงงงงงงง ไปดิ ซื้อตั๋วเลย เดี๋ยวนักข่าวรู้ก็โดนหาว่าหนีตามผู้ชายเองอะไม่ต้องเวิ่นนน กร๊ากก"
ไอ้เท๊มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม จียงโผไปบีบคอมัน คราวนี้มึงตายยยยยยยย
.
.
.
แต่ก็ไปกะมันอยู่ดี
ซึงฮยอนหนีไปขึ้นเครื่องไม่รอกันแม้สักนิด จียงเดี๋ยวค่อยแอบไปทีหลัง แบบว่าแถวนี้นักข่าวเยอะ
บนเครื่องอิเท็มด้วยความเป็นเซเล็ป นั่งคนละฟากกับกรูเลยจ้า (เหมือนโดนทิ้งยังไงชอบกล) แถมมีการเดินมากระซิบว่าตอนลงเครื่องให้มันลงทีหลังอีกน้า เพอเฟ็คชั่นแมนสุดสุด ห่าเอ้ย (นอนดีกว่า)
.
.
.
แคนาดา...ไม่เคยมาด้วยดิ แต่ก็คงไกลเกาหลีมากๆอยู่อะนะเพราะนั่งเครื่องมาตั้งสิบกว่าชั่วโมง ปวดหลังเลย ส่วนไอ้เท็มก็แม่งเล่นเกมยันแลนดิ้งเลย กวนตีนจริงๆ ด้านจียงนี่โพกหน้าโพกหัวเหมือนมัมมี่ชิบหายตอนลงเครื่อง (ยังสงสัยตัวเองว่ามาทำไมฟะ)
"เท๊มมมมมมมมมม" ตะครุบไว้ได้ตอนมันกำลังจะปิดประตูรถตู้ ...นี่มึงจะทิ้งกรูจริงดิ T__T จียงคิดจริงๆว่าถ้าไม่วิ่งมาเรียกมัน มันจะต้องขึ้นรถและออกไปเรียบร้อย จียงได้นอนตายอยู่แถวนี้ชัวร์ๆ
"โหหหห ถ้าจะทิ้งกันขนาดนี้"
สาบานว่ามันหลับไปแล้ว.... (เล่นเกมเหนื่อยล่ะสิ ฮือ)
..
"ไปถ่ายด้วยดิ จะไม่เวิ่นนนนนนนไม่กวนนนนนนนนน สัญญา"
"ไม่ได้เดี๋ยวเป็นข่าว"
T__T เท็มแม่งเป็นคนจริงใจสัดๆ (คือใจแม่งสัสมาก-จียง)
"อยู่บนรถก็ได้"
"งั้นอยู่บนรถ"
"อือ....." (เริ่มคิดอีกครั้งว่ามาทำไม)
..
"อยู่บนรถน้า ถ้าหิวก็ทนเอา" (เออะ) จียงซื้อแซนวิชกับขนมจากโรงแรมมาเรียบร้อยเพราะรู้ว่ามันไม่พาไปกินไหนแน่ๆ และมันคงไม่ยอมให้เค้าไปกินข้าวในกองกะมันแน่ๆๆๆ(มั่นใจล้านเปอร์เซ็น) พกการ์ตูนมาอ่านแก้เบื่อด้วยห้าหกเล่ม(จียงเป็นโอตาคุ)
มองจากหน้าต่างรถตู้ วิวสวยยยจัง มีภูเขา สะเลสาป หมา ซึงฮย..เอ้ย..เออ เออดีๆ หนีมาอยู่ในที่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อีพวกallkpopมันเคยมาชะล้างจิตใจในที่แบบนี้รึเปล่าฟร้อย ไม่เคยล่ะสิ หึ (แค้น) อ่านการ์ตูนดีกว่า
อยู่ๆก็เที่ยง จียงหยิบแซนวิชมางาบ มองไปนอกกระจกซึงฮยอนก็ยังทำงานอยู่อย่างแข็งขัน (และไม่แม้แต่จะเดินมาดูเค้า) เออชั่งแม่ง ไม่สนใจหรอกว้อยยยย แต่สีผมวันนี้มันสวยดีนะ ใส่คอนเเท็คตาฟ้าด้วย นี่ถ้าจียงใส่เองคงเป็นผีปอป T__T
บ่ายสาม จียงหลับไป ซึงฮยอนมาเขี่ย(?)ให้ตื่น บอกว่าให้ลงไปยืดเส้นยืดสาย ทีมงานกลับกันไปหมดแล้ว เหลือแค่จียงกับซึงฮยอนและคนขับ
รถ โอ๊ยยยย ไม่อยากลงไปนักหรอกเฟร้ย แต่กระโดดลงไปทันทีเลย
รถ โอ๊ยยยย ไม่อยากลงไปนักหรอกเฟร้ย แต่กระโดดลงไปทันทีเลย
"อึดอัดจะแยยยยยยยย่ถ้าจะไม่รู้"
"ก็ไม่รู้อะดิ" ประชดมันไม่ได้จริงๆ กรูยอม T__T
"หายใจลึกลึกกกกกกกกกกเร็วมาเเข็งกันน"
แข่งอารายยยยยย ปัญญาอ่อน แต่จียงก็พองลมเข้าตัวแข่งกะมัน ฮ่าๆๆๆ ใครจะไปสู้ได้ไอ้คนปอดใหญ่
"สูดเก็บไว้เยอะๆนะ" ซึงฮยอนยีหัวจียงจนฟุ้ง "เพราะกลับไปเกาหลีเอ็งตายแน่ อิอิ"
จียงเบะปาก เชอะ "กอดหน่อยยยย" ไม่ขอหรอก กอดเองเลย หุหุ ตัวเท็มหนาใหญ่และกว้าง~~ คนขับรถมองเหมือนอยากรู้อะไร จียงเขม่นตาใส่ซะเลย เพื่อนกอดกันแปลกตรงไหน เดี๊ยๆ เดี๋ยวดีดตาแตก
"ชีวิตที่มีแค่การ์ตูนและธรรมชาตินี่ก็ดีอะเนอะ"
"ไม่ดีอะ ไม่มีเกมเล่น"
*จียงน้ำตาไหลพราก*
..
"เท็ม ชั้นว่าจะอยู่ที่นี่ต่อแหละ แกกลับไปก่อนก็ได้นะ" ยื้อสิ ยื้อๆๆๆ เร็วเข้า
"งั้นกลับล่ะ"
T______________T
"อย่ากลับนะโว้ยยยย ก้าวเท้าออกไปก้าวเดียวเราขาดกันนนนนนนนนน"โอโหแม่งก้าวไปหลายก้าวเลย T_____________T
"อะล้อเล่นนนน" อย่ามาล้อเล่นกับจียงนะว้อยย แม่งล้อเล่นสมจริงตัลหลอดอะ ฮือๆๆ
"ห้ามไปไหนนนน ชั้นไม่มีใครเเล้วนะจริงๆๆๆ" กอดไว้เลย ห้ามไปๆ ในฐานะที่รู้จักกันมาเกือบสิบทีมันต้องเห็นใจและอยู่เป็นเพื่อนเค้า จบ
"มีตั้งเย้อออแยะไป ไอ้ยองเบแม่งโทรมาจิกทั้งวันอะ แต่แกไม่รู้" จะไปรู้ได้ไงล่ะก็มือถืออยู่กะมันอะ
"ไม่ชอบเลย..."
ไม่ชอบอะไร.. "....."
"จียงห้ามทำตัวไม่ดีนะ เพราะฉันเป็นคนดีอะ"
หะ ?
"ถึงจะใช้ชีวิตผาดโผนแต่ต้องทำตัวดีดีสิ ดูไอ้พี่เบกกี้ดิแม่งยังไม่ใจแตกเลยนะ(ไม่มีใครเอา) แล้วเมื่อคืนแอบเห็นไปสักดราก้อนบอลมาอีกแล้วใช่ม้ายยยยยยยย ไอ้โอตาคุเอ๊ยย" ซึงฮยอนดึงผมจียง จียงกรี๊ดดดดด
"ทำไรไม่ดี ไม่ได้ทำไรเลย"
"เดี๋ยวตบปากแตก" จียงย่นคอ กลัวมันอะแม่ง T__T (มันตบจริงแน่ไม่ต้องสืบ)
"....." ยังกอดไว้ไม่ปล่อย กลัวมันหนี
เท็มกอดกลับ กอดแน่นกว่าอีก "กลับไปก็ทำตัวดีๆๆ แล้วจะไม่ให้ไปคบไอ้พี่คุชแล่วแม่ง พี่คุชโคตรห่วยเลยถ้าจะไม่รู้ เล่นเเอ็งกรีเบิร์ดยังไม่เป็นเลย ห่วยแตกสุดๆ ส่วนไอ้พี่เบกกี้นี่ตัวดี เพื่อนมันเปิดร้านสักอะ แม่งหาลูกค้าพาไปขายของตัลหลอดดดด รู้ไว้เลยนะห้ามไปยุ่งงง ถ้าจะกินเหล้าซื้อมากินที่ห้องสิ"
"เท็ม....................เวิ่นอะ...."
หิหิหิ